Περπάτημα

Αν στα σαρανταπέντε πάψεις να οδηγείς
Τρελαίνεσαι
Πολύ σκληρή η καραντίνα
Δεν το πιστεύεις
Και οι ώρες δεν περνούν
Παίρνεις το λεωφορείο
Έρχεται η στιγμή
Βγαίνει κι εκεί  απαγορευτικό
Στη στάση δεν παν τα πόδια πλέον
Αυλή λοιπόν
Αλλά το να περάσεις το κατώφλι
Δεν είναι πάντα αυτονόητο
Μένεις μες ςτο δωμάτιο
Είναι αυτό πολύ σπουδαίο
Και λες ευχαριστώ.