Τα αστεία μας ,όπως κλέφτες κι αστυνόμοι,τις κουμπάρες,να κάνεις το γιατρό με ψεύτικα ακουστικά μέχρι να κάνεις τη φαντασία λογοτεχνία,να νιώσεις συγκινήσεις.Να μην εισαι αναίσθητος σκληρός της κοινωνίας ειναι η κρίση, ο ιός.Γίνε αλληλέγγυος,όσο μπορείς. Και διάλεξε την Τέχνη.. .Ακούω δίπλα, ανοιχτών θυρών, χιλιάδες κρούσματα τωνΤούρκων; προφταίνουμε να κρυφτούμε,δεν έχουμε σκεφτεί το πού,πίσω απ'τη μάσκα?΄΄Εχεις?Να'χα ένα ποδήλατο να σε προλάβω,να 'μαι κι εγώ σ'εκείνο το βαθύ μπουντρούμι...τον πάω το Λουκιανό και όλους τους τω καιρώ εκείνω όπως και νυν θεράποντες της τέχνης ...το τσουνάμι ήρθε...δεν προλαβαίνω,μάτια μου,έφτασε πίσω ...πυρκαγιά, όσο φτάνει το Μάτι...το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μου...κούτσα μια και κούτσα δυό,έρχομαι οσονούπω...